8 Ağustos 2014 Cuma

toplanın birleşin bir olun
acıların şahı gibi gelin üstüme
ve bitsin şu iş
seninle gelecek çare yok
seninle bu tatlılık ey büyük acı
gök incir nasıl ballanırsa acılardan
acı koruk nasıl bulursa balların en sarhoşunu
o işte o
gel benim darmadağın direncim
gücüm emeğim çilem gel
gel benim büyük acım
gel ve bitir şu işi
kalaylardan mı gelirsin bolivya'lardan
rio'nun favelalarından mı
ispanya'dan mı vietnam'dan mı
zonguldak kömürlerinden mi gelirsin
çukurova'lardan mı
yellerle mi gelirsin ateşlerle mi
uçarak mı koşarak mı yırtınarak mı
gel işte gel gayrı
gel
gel ve bitir şu işi..


Sivillerin, çocukların, masumların ölüm haberleri geldikçe sanıyor ki insan; İnsanız ya kabul edemeyiz durdururuz acıları.
Bir şey gelmeli elimizden, ellerimizden.
Öyle izliyoruz. Utanarak ve yorularak izliyoruz.
Sanki bir sihirli değnek gelecek gibi bir umut.. kahrolası umut yaşatıyor insanı..

Sonuçta öğreneli çok zaman oldu. Masalllar da yaşananlar yalan.
İyilerin değil bu Dunya. İyileri öldüren Dünya..

Ve anladık ki, mücizeleri yaşayanların değil, yazanların var olduğunu.

Şimdi bu haberle sarsılsak ne ki!

Belki yaşarken daha güçlü oluyor insan. Başka çaresi var mı ki?

Yanıbaşımızda yaşananlara gücümüz yetse, sokaklarda “yapmayın” diye çığlık atmanın çaresizliği.

"Sen, sus ve otur. Sen, şuraya gec. Özür dile arkadaşından. Biraz da o oynasın..
öp bakalım" diyemediğimiz. Masum bir yanlışlık yok orta da.

Kontrol edemediğimiz büyük bir kötülük bu..
Basbaya kötülük olduğunu bildiğin bir şeyle mücadele etmek. ISID bir cinayet şebekesidir. Saldırmak için kutsal görevi ifa ettiğine inanan birine ne dersin ki, işgal ve saldırı.

İnsanlar ac susuz kacıyorlar. Nereye bilmiyor sadece yaşamak ve yaşatmak için kaçıyorlar.

Durduğumuz yerden bunları bilmek.

Bu kadar lafı kendimizle birlikte hepinize ediyoruz. Dünyanın karardığını görüyoruz ve yıldızların parlıkları göremeyeceğimiz kadar uzak. Çocuklarımıza gösteremeyeceğiz çünkü; anlatamayacağımız bu saf kötülüğün karanlığı dünyayı sardı. Bu kötülüğün paydaşlarıyız bizler bizden olmayana yaptıklarımız ve bizden olmayana yapılanları görmediğimiz için. Hasbelkader de olsa yaşadığımız için.
Hiçbir inanınmış bu saf kötülükten kendini aklayamaz. Sizi hangi kutsal toprak kabul edecek ? insan kanıyla yıkadığınız nehirler yıkamayacak bedenlerinizi.
Akıttığınız kan, saf insan kanı. Bu vahşetten kimse kurtulamaz. Çünkü kurban insanlıktır. İnsan olmak için harcadığımız milyon yılları kurduğunuz kutsal sapkınlık yok ediyor.
İnandıklarınıza, inanmamız için çok nedenimiz var. Sizin akıttığınız kanı içmeyeceğiz, boğazımıza kadar susuz kalsakta. Susuz bıraktığınız çocuklarımızın kanı ve siz insan olamamış vahşiler adına işlediğiniz cinayetler için inandığınız da sizi kabul etmeyecek.
Sustukça susuz bıraktığımız çocukların kanı kendi çocuklarımızın üzerinde. Kim bu kötülükten aklayabilir kendini ? kim bu vahşetten sorumsuzdur ?
Yanyana gelemezsek bu kötülük geleceğimizdir. Hiçbir yıldız aydınlatmaz dünyayı.
Bu savaş İŞİD’e karşı değil. Bu savaş insanlığın varolma savaşıdır.
Safınızı seçin saf kötülük ve karanlık yok etmeden insanlığı.

Esterevalli 

Thetis