Kızlar
kaynaşık, çapraşık, karışık, yapışık, kırışık, sırnaşık ve ayhanışık
hikayelerini, niye burada olduklarını anlattılar, kahkahalar kocaman
yemekhanede yankılanırken…”
Mühendislik fakültesi, öğrenci işleri,
kayıt sırası. Tilda arkasındakine döner.
-acil
tuvalete gitmem lazım. Bilirsin kan kokusu. Ben gelinceye kadar sıramı kimseye
vermezsin di mi?
-haaa
aybaşı mı oldun?
Çantanı bırak şuraya. Hallederim soran olursa.
Sıra ilerledikçe Melek, çantayı öne doğru
iteklemektedir. Çantanın öndeki kızın bacağına sürtündüğünü fark etmeyen Melek,
bağırtıyla sarsılır.
-aaaaaaaaaaa
dikkat etsene arkadaşım, naptın çorabımı!
Çorap kaçmış, Melek, utana sıkıla:
-yaa özür dilerim, istersen yanımda çorap
var.
-bırak şimdi çorabı. Makasın var mı ya da
kesici bişey.
-ııımmm
babam vermişti otobüse binmeden, yanımda falçata var.
-çıkar onu. Çorabın birkaç yerine atalım
şekil olsun di mi bebem! Ben Gül..
-ben de Melek.
-yanında belki lazım olur diye her şeyi
taşıyan bir melek misin yoksa?
-çok
komik, çorabın her yerini yırtan, katlanılan bir çiçek misin yoksa?
-uuuu. Fena diiilsin. Nerden geldin?
-karadeniz kıyısından. Babamla geldik
aşağıda bahçede oturuyo. Sen?
-büyükçekmeceden.
-o nerdeki?
-istanbulun bir ucu. Neyse ki ekspres
otobüsler var da oturarak 1,5 saatte gelebiliyorum. Yoksa bu trafikte bir de
araba kullanmak, korkunç, bacak ağrısı-uyuklayan bir tip.
-e taksiyle de gelebilirsin o zaman.
-kızım
taksiciye güven oluyo mu bu devirde? E madem baban aşağıda bu çanta neyin nesi?
-ya işte önümdeki kız…
O esnada Tilda, yüzünde gülücükler saça
saça gelmektedir.
-hah işte O’nun. Her şey yolunda mı?
-yolunda
mı bilmem. Tuvalete giderken merdivende ayağım takıldı, iki seksen uzandım.
Bacağımın kenarında bir sıcaklık hissettim, alaycı bakışlar, gülüşler. Birisi
yanımda durdu, elini uzattı, tuttum,
herkese bir bakış fırlattı. Beni kaldırdı, sonra benimle gel dedi. Sanırım 40lı
yaşlardadır, saçlar kısa, kaşa kadar perçemli, beyaz suratlı, kara kaş-kara
göz, makyaj yok, tüy yok, bol bir pantolon bol bir gömlek, tırnaklar temiz,
ayakkabılar düz rugan, kadın mı erkek mi bilemedim. Sesi evet sesi ele veriyor,
sesinde kadın tınısı. O önde, ben arkada gidiyoruz. Tuvalette çantasından çıkardığı
fuları bana verdi. “Al şortunu çıkar, bundan şort ya da etek yapmak sana kalmış,
pedin var mı” dedi. Sağol dedim her şey için teşekkürler. İşte sonra görüşürüz,
onlara aldırma dedi, çıktı. Ben de geldim.
Bu arada kayıt sırası Gül’e geldi, kızlara
döndü:
-işimizi hallettikten sonra konuşalım mı
beybiler?
Kayıt sırasında kız ve erkek öğrencilerin
nerde kalacakları bilgisi verildi herkese. İşleri bitmişti. Melek:
-hadi yemeğe gidelim. Yemekhaneyi sora
sora buluruz, olmadı yemek kokusunu takip edelim.
Masaya
oturdular, çaprazda Tilda’nın yardımsever kelebeği.
-hey çaktırmadan bakın, çapraz masada,
size biraz önce yukarda anlattığım insan.
Görüntü netti ama cinsiyete dair bişey
anlaşılmıyordu, hakikaten tuhaftı. Tuhaf sözlük anlamında normal olmayan demekti.
Kızlar kaynaşık, çapraşık, karışık,
yapışık, kırışık, sırnaşık ve ayhanışık hikayelerini, niye burada olduklarını
anlattılar, kahkahalar kocaman yemekhanede yankılanırken, bir akıllı telefon
sesi. Melek:
-babam arıyo.
-melek nerdesin?
-baba arkadaşlarla yemekhanedeyim.
-hangi arkadaşlar, nerde o yemekhane
yanına geliyorum. Vazgeçtim sen çabuk bahçeye gel.
-kızlar, babam sinirlendi. Siz gelmeyin,
ben gidim.
Tilda:
-olmaz biz de gelelim di mi Gül?
-yo yoo biz gelmeyelim bırakalım, Melek
halletsin.
-hadi Gül yürü, Melek bizi bekle.
Bahçede Melek’in babası bankta oturmuş,
bekliyordu.
-melek,
kaç saattir nerdesin, daha yeni tanıdığın insanlarla hemen kaynaşıp arkadaşım
deyip yemeğe mi gidiyosun, bak böyle mi yapacaksın artık sen?
Derken Tilda ve Gül yanlarına geldiler.
-baba ben konuşmaya dalıp seni unuttum ama
inan ki kötü bir niyetim yoktu kayıt sırasında tesadüfen tanıştık, sonra da
acıktık yemeğe gittik.
Tilda atılır:
-melek bizimleydi, neden azarlayıp
duruyosunuz, hem de okulun bahçesinin ortasında?
-tilda, dur lütfen babamı tanımıyosun.
Melek’in babası:
-haa bu kızlarla mıydın?
-evet, arkadaşlarlayız diyorum ya baba.
-ben
kızlı erkekli oturuyosunuz sandım, bilseydim kızmazdım…
Ertesi gün, kantinde buluşurlar, Gül
sorar:
-neden mühendisliği seçtiniz?
Tildayla Melek birbirlerine bakarlar.
-hadi Melek sen başla.
-hayır önce sen.
-bak benim hikayem çok farklı değil.
Annemle babam beni kendilerinin de okuduğu bir dünyada büyüttüler. Kitaplarla,
filmlerle, gezilerle büyüdüm. Lisede arkadaşlarımla bilim kulübündeydim. Fizik
deneylerini ve matematiği seviyordum. Araştırma yapmak peşindeydim, derken uzay araştırmaları yapmak ve
astronot olmak istedim, ama gerçekçi olup gideri olan bir bölüm seçtim. E
şimdi siz anlatın hadi Gül.
-yaa beybiler, benim de çok aman aman bi
hikayem yok. Bizimkiler zenginler. Büyükçekmecede müstakil bir evde oturuyoruz,
ama artık ben taşınırım bu tarafa herhalde, yollarda ömrümü geçiremem benim
aileye bir anlatabilirsem. hee olay şu,
beni özel okullarda ve özel derslerle büyüttüler. Bana kalsa fotoğrafla-resimle
filan ilgilenirdim, ama fabrikanın başındaki tek “veliaht” benim. Ya sen ENCIL?
-benim ki, sizinkilerin yanında sönük
kalır, karadenizde kızlar ya öğretmen olmaya ya hemşire olmaya ya evinin kadını
olmaya ya da birinin yanında yardımcı olmaya yönlendirilir. Bizimkiler kendi
yağlarıyla kavrulmayı da çiftçiliği de bağı bahçeyi tarlayı da yaşayarak
öğrenmişler. Fakat çocuklarla ilgilenmenin ne olduğunu kimse öğretmemiş, onlar
da özel olarak ciddiye almamışlar. Erkek
kardeşimi de beni de okuttular, bir işimiz gücümüz olsun istediler, o okumadı,
ben okudum, lise dahil sadece gözlerine girip başarılı olmak için okudum, erkeklere
özgü bir meslek seçmek istedim, mühendis bey değil mühendis hanım olmak
istedim, şimdi buradayım ve içimden bir ses sizinle harika şeyler
yaşayacağımızı söylüyor… ha bu arada haksızlık etmeyelim hepimizin hikayesi
birbirinden enteresan, elimizde bir
bilim delisi, bir veliaht bir de…
Tilda, Melek’in sözünü kesti:
-bir
de isyanın kızı var…
1 hafta sonra okulun ilk günü mini mini
birlerin bölümdeki ilk dersleri herkes anfiye geliyor. Önce Gül, Melek en son
da Tilda geldi. İşte tekrar karşılarında Tilda’nın yardımsever kelebeği, bu kez
hoca olarak.
-adım Meral Paker. Bu senenin ilk
döneminde sizlerle “Mühendislikte 5N1K”
dersinde haftada 2 saat birlikte olacağız.
Tilda elini kaldırdı.
-hocam televizyon programı gibi olmuş,
dersin ismi, sizin tercihiniz mi? Bir de son günlerde TDK’nın web sayfasında
müsait kelimesinin anlamına baktınız mı?
-isminiz nedir?
-tilda.
-cevap verdikten sonra ben de sana bir
soru sorabilir miyim Tilda? Evet 5N1K “mühendisliğe giriş” dersi gibi bütün
bölümlerde aynı olan kimliksiz bir çağrışım yaptırmaktan öteye geçip yıllar
geçtikten sonra bile hatırlayacağınıza garanti veririm. 10 sene önceki arkadaşlar bana 5 N1K der. Tilda müsait kelimesini
cümle içinde kullanır mısın?
-bu
akşam müsaitseniz annemler size oturmaya gelecek.
-demek ki Tildacım, TDK ne derse desin
algılarımız önemli. Fakat algılarımıza
ayar çekmelerine izin vermeyelim. Tilda isim olarak tahmin ettiğim kişinin
ismi mi?
-evet.
-tildaa, tildaaa hadi kalk, yatağına git
artık yarın sabah erken kalkacaksın. Hadi Tilda burda uyuma hadi tatlı kızım.
Tilda kanepede gözünü açmaya çalışır, tvde
5N1K, TDK’nın durumunu konuşuyorlar, konuklar Meral Paker, Melek Tunaboylu ve
Gül Saymaz.
Cüneyt Özdemir, Meral Paker’e:
-siz ne düşünüyosunuz TDK’nın müsait
açıklamasıyla ilgili sayın Paker?
-algılarımıza
ayar çekmelerine izin vermeyelim Cüneyt Bey…
İpekGüvercin