Yaşamımız acılarla örülü. Temel çelişkimiz artık yaşamak ya da ölmek üzerine. Yanı başımızda ki kan dünyanın bütün denizlerini kızıla çevirebilecek tüm mavileri öldürebilecek durumda. Bir çağsız cehennem yüz yıl sonra insanlığın nasıl bakacağını merak ediyorum deyip noktayı koymak isterdim ancak umutla iyi değişimin gerçekleştiğini ummak ya da daha kötü bir değişime sebep olacak bir çağsız bir zamandan geçtiğimizi görecek insanlık?
Sınırlarımızın dışındaki vahşete vergilerimizle ortak olmuş bir ülkenin vatandaşları olarak. Kendi sınırlarımızda olan bitene, en temel yaşam hakkına bile sahip çıkamayan biz birey birey VATANDAŞIZ.
Tek tek kafalarımızda insanlığımızı hatırlıyoruz. Bazılarımız ülkemiz büyüyor yalanıyla, yalan ufuklarımızı genişletiyoruz. Hiç satın alamayacağımız evlerin ameleliğini yaparken yüksek katlı binaların gölgesinde bir avuç yeşil toprağı korumaya çalışanlarla yan yana gelmeye çalışıyoruz. Bir direniş öfkemizi örgütlemeli!
Nelere dirensek? Nereden başlayıp dirensek?
18 kişi rant kapılarına sıkıştı. Büyüyen ama bir türlü paylaşılmayan pastanın kırıntılarını almak için sadece yaşamak için çalışırken şimdi bulunmaya çalışıyorlar. Burjuva basını bile bu büyüme rant büyümesidir derken; biz yanyana gelemeyişimizin cezasını çekmeye devam ediyoruz.
Bildiklerimiz değişime neden olmuyor.
Gecekondu gibi bir ülke nerden tutsanız bir elinizde kalıyor. 301 madencinin acısı kalbimizde iken aklımızla ve artık şimdi acılarımızla bile alay ediyorlar.
Çalışma koşulları ortaçağ Avrupası 19. yy. Biz hangi yy. dayız.
Çağsız zamanlar bunlar.
Fosil yakıtlardan bahsedemeden kapatıyorum penceremi. Doğa ondan aldıklarımızı alacak. Ve tüm canlıları yok ettiğimiz için akıllı memeliler akılımızla yok olacağız.
Artık neyi unutmayacağımızı bilemediğimiz kötülüklerin ve acıların dünyasındayız ve talihsiz coğrafyamızda yaşamaktan yorgun düştük.. Burası Türkiye o yüzden ardı ardına gelen acıların birini söylesen olmuyor yetişmiyor dayanmıyor yürekler. Aklın almadığını yürekler nasıl anlasın. Bir yazıya nasıl sığsın? Hersey hızla kötüleşiyorken umutlar azalıyorken biz bir avuçken çığlığı gibide okunabilir bu yazı. Yapamadık be oğlum durduramadık ölümleri, acıları yetmedi sevgimiz, yetmedi umudumuz, yetmedi isyanımız...
Yok, olmadan önce yok ettiklerimizden bir şarkı http://www.youtube.com/watch?v=Bj5ZkCdEH38 Doğum günün kutlu olsun.
Thetis
Esterevalli
Sınırlarımızın dışındaki vahşete vergilerimizle ortak olmuş bir ülkenin vatandaşları olarak. Kendi sınırlarımızda olan bitene, en temel yaşam hakkına bile sahip çıkamayan biz birey birey VATANDAŞIZ.
Tek tek kafalarımızda insanlığımızı hatırlıyoruz. Bazılarımız ülkemiz büyüyor yalanıyla, yalan ufuklarımızı genişletiyoruz. Hiç satın alamayacağımız evlerin ameleliğini yaparken yüksek katlı binaların gölgesinde bir avuç yeşil toprağı korumaya çalışanlarla yan yana gelmeye çalışıyoruz. Bir direniş öfkemizi örgütlemeli!
Nelere dirensek? Nereden başlayıp dirensek?
18 kişi rant kapılarına sıkıştı. Büyüyen ama bir türlü paylaşılmayan pastanın kırıntılarını almak için sadece yaşamak için çalışırken şimdi bulunmaya çalışıyorlar. Burjuva basını bile bu büyüme rant büyümesidir derken; biz yanyana gelemeyişimizin cezasını çekmeye devam ediyoruz.
Bildiklerimiz değişime neden olmuyor.
Gecekondu gibi bir ülke nerden tutsanız bir elinizde kalıyor. 301 madencinin acısı kalbimizde iken aklımızla ve artık şimdi acılarımızla bile alay ediyorlar.
Çalışma koşulları ortaçağ Avrupası 19. yy. Biz hangi yy. dayız.
Çağsız zamanlar bunlar.
Fosil yakıtlardan bahsedemeden kapatıyorum penceremi. Doğa ondan aldıklarımızı alacak. Ve tüm canlıları yok ettiğimiz için akıllı memeliler akılımızla yok olacağız.
Artık neyi unutmayacağımızı bilemediğimiz kötülüklerin ve acıların dünyasındayız ve talihsiz coğrafyamızda yaşamaktan yorgun düştük.. Burası Türkiye o yüzden ardı ardına gelen acıların birini söylesen olmuyor yetişmiyor dayanmıyor yürekler. Aklın almadığını yürekler nasıl anlasın. Bir yazıya nasıl sığsın? Hersey hızla kötüleşiyorken umutlar azalıyorken biz bir avuçken çığlığı gibide okunabilir bu yazı. Yapamadık be oğlum durduramadık ölümleri, acıları yetmedi sevgimiz, yetmedi umudumuz, yetmedi isyanımız...
Yok, olmadan önce yok ettiklerimizden bir şarkı http://www.youtube.com/watch?v=Bj5ZkCdEH38 Doğum günün kutlu olsun.
Thetis
Esterevalli
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder